نامه شماره دو
برسد به دست: همسايه عزيزي كه نمي دانم كدامشان است

همسايه عزيز، سلام
به اطلاع شما مي رساند هم اكنون به كمك ضربات شديدي كه شما و عوامل مربوطه زحمتش را مي كشيد،ديوار صوتي ترك برداشت..ضمن تشكر از جنابعالي،خواستيم بگوييم خيلي ممنون كه اين همه احساس زنده بودن و وجود داشتن به ما مي دهيد.اين صداهاي آهنگين كه از چند روز پيش شروع شده و امروز به اوج خود رسيده است، برخورد پتك است، كلنگ است، بمب اتم است، چي است كه اينقدر رسا و آرامش بخش است؟ باورتان مي شود ما از اين صداي گوش نواز از خواب برخاستيم؟البته تقصير خودمان است كه طرز صحيح از خواب برخاستن را درست بلد نيستيم و به جاي مثل آدميزاد از خواب بيدار شدن، از خواب مي پريم آن هم با وحشت..شما خودتان را ناراحت نكنيد، چشممان كور مي خواستيم با طلوع آفتاب از خواب بيدار شويم. والاّ! 

همچنين، بسيار از شما متشكريم،چون الان متوجه شديم كه در اين ساختمان 30 واحدي،محل كوبش(!)،دقيقاً بالاي سر ما و اتاقمان است. چنين سعادتي ديگر كجا مي شود نصيب كسي شود؟! تازه! ما درك مي كنيم كه شما عمليات كوبش با تمام قوا و با كمترين فاصله با محل شكستن ديوار صوتي را زماني شروع كرده ايد كه تعداد كمتري از ساكنين ساختمان در منازل باشند.حالا يا ما جزو ساكنين نيستيم يا تقصير شانس خودمان است كه بجاي كله سحر از خانه بيرون زدن و دنبال يك لقمه نان حلال رفتن، محل كارمان هم تقريباً در منزلمان است. 
 

فقط جناب همسايه عزيز كه ما به خاطر داشتن يا فهميدن مسائل بالا،از اين به بعد مديون شما هستيم،لطفاً بفرماييد اين كوبيدن ها تا چند سال ديگر ادامه دارد؟ و اگر هم زحمتي نيست، بفرماييد اين همه كوبيدن با اين صداها و اين شدت،براي احداث بزرگراه است يا شكستن يك سد بلا استفاده؟!
 

جناب همسايه عزيز، يك نكته ي بي اهميت را بايد با شما در ميان بگذاريم كه خيلي جالب است:اينطور كه شما و عاملان گرامي مي كوبيد، ساختمان كم كم از وسط ترك بر مي داردها.. آنوقت ممكن است به سبك فيلم اجاره نشين ها، همگي راهي كوي و برزن شويم.بله ما خودمان مي دانيم مهم نيست..اما لطفاً هر وقت ساختمان به آن مرحله رسيد،يك خبر به ما بدهيد، فقط براي اينكه در جريان باشيم.. با تشكر. 
 

خب جناب همسايه..حالا كه براي چند لحظه اي صداها كم شده، تشكر آخر را هم از شما مي نماييم و مي رويم دنبال كار خودمان تا بيشتر از اين مصدع اوقات شما نشويم.باز هم ممنون و بدروود!