نون اوّل نامه..

پست عبوری..

noghteh-sare-khat — Fri, 04 Dec 2009 09:47:18 GMT

یک حسی هست تحت عنوان "حس نوشتن" که ما الان نداریم، یک حسی هم هست تحت عنوان "گیر نوشتن" که ما الان بهش مبتلاییم.. حس های دیگری هم در جهان وجود دارند که به مبحث ما مربوط نیست می تونید برید با اساتید دیگه بردارید..

۱- خب گوشی که خریدیم! تازگی تصمیم دارم بروم یک عدد mp3 پلیر هم بخرم اینقدر بابت هر ضبط و پخشی ناز اون گوشی قدیمیه و اون mp4 بی ظرفیت رو نکشم(راسته که میگن مادیات خوشبختی نمیاره).. خونه و ماشینم هم که بخرم دیگه وقت زن گرفتنمه!

۲- حالا اسمش هر چی می خواد باشه، تقصیر هر کی می خواد باشه.. می خواد یکی بگه "مترو مال خودمونه و من به مترو علاقه دارم"، می خواد بگه "دولت باید وزن کم کنه" یا "نظر می دهیم دولت دخالتش رو کمتر کنه" یا هر چی دیگه.. وسط این بکش بکش(به کسر همه اش) ها، کسانیکه آسیب می بینن و دود این دعواها توی چشمشون می ره، همون مردمی هستند که دوستان جمیعاً داعیه خدمت رسانی شون رو دارن.. این وسط مردمن که مدتها معطل می شن، به کار و قرار و زندگی شون دیر می رسن، هر روز mp3 تر می شن و بسته به موضع سیاسی شون، طرف یک طرف قضیه رو می گیرن.. شما تا می تونید دعوا کنید.. ظاهراً توی تقسیم کار، مسئولیت تحمل کردن و تمرین تئوری "اثر جانشینی" و وفق پیدا کردن با شرایط، بعهده مردم گذاشته شده..

* اثر جانشینی در اقتصاد مربوط به زمانی است که مصرف کننده به هر دلیلی(افزایش قیمت، افزایش یا کاهش درآمد و...) مصرف آن کالا را کم می کند و از کالای جانشین آن بیشتر مصرف می کند..

پ.ن: گوش چپم اتصالی داره.. هدفون می ذارم هی قطع و وصل می شه.. اشکال از گوشی هدفون هم نیست!

Leave a message

noghteh-sare-khat — Tue, 01 Dec 2009 17:29:18 GMT

پیام قبل التحریر: "ایده این پست از پست آخر خاتون خاله آمده و از آنجاکه اون مطلب هم از یکی از پستهای یک نفر دیگه آمده، بر ما حرجی نیست.. کلاً ما عادت داریم دائم از دیگران ایده دزدی کنیم، مثلاً ایده عنوان این وبلاگ را هم از یک پستچی دزدیدیم.. اعترافات تا همین جا بسّه، بروید مطلب را بخوانید.." پایان پیام

بعد از خواندن پست آخر وبلاگ خاتون خاله فکر کردم پیغامگیر اعضاء حلقه وبلاگی چطوری خواهد بود.. محتوای پیغام ها بر اساس برداشت نویسنده درمورد اعضاء حلقه است، عواقبش به ما هیچ ربطی ندارد..

- برای ساکنان زمین: سلام. با تلفن سین شین تماس گرفته اید.. اگر همکارید که خیلی مسئولیت دارد، اگر نون اوّل نامه اید که خیلی بی معرفتی آبانی.. اگر خواننده وبلاگید که چرا خودتان را نمی شناسانید، پیغام هم نمی گذارید، بعداً من می فهمم همه چی را می دانید.. مرام داشته باشید، با تشکر، تق..

- خود خودم: علیک سلام. می دونم خیلی خوشحالی که با این شماره تماس گرفته ای، بهت تبریک می گم حق داری.. لطفاً پیغام بگذارید و نپرسید من کجام.. در اسرع وقت برات یک گل می ذارم گوشه وبلاگت..

- همشهری جواد/شهروند دیروز: با سلام. منو یادت میاد؟

- دروغگوی خوش حافظه: با سلام.. اینجا هوایش خوب است و تو نیستی و ساختمان و زندگی خوب است و دلبر هم خوبست.. پس از شنیدن تصنیف شهرام ناظری پیغام خود را بگذارید، بلکم جواب دادم..

- مجلس انس: اینجا تعطیل شده، برو اون یکی آدرس/// اون یکی آدرس: اینجا باز نمی شود، برو اون یکی آدرسه کسی هم نفهمه/// اون یکی اش: ازت ناامید شدم.. ضمناً من همه چیه این دنیا رو از چشم فلانی می بینم و نمی دونم چطور بخواد جواب بده.. بعدش می خوام برای یک نفر تولد بگیریم یادداشت بذار، اگر هم دلت رو صابون زدی واسه تو هم تولد می گیریم و یادداشت می ذاریم، شرمنده اینجا رو هم حذف کردم!!

- دانشجوی هرز: با سلام.. میدونید ته خط یه اعدامی چیه؟ نمی دونید؟ گاد می بلس یو پیغام بذار..

- خاتون خاله: ابتدا این مقاله را بخوانید.. سپس من سی و شش روز دیگر آپ می کنم، تازه حالا اگر آپ کنم، وگرنه خود خودم باید آپ کنه.. چیه چرا آه کشیدی؟ ناراحتی؟ عزیزم عیب نداره بیا برام درد و دل کن، من که خاله همه هستم، "تو هم بمون"..(وجدان نویسنده: خجالت نمی کشی به خاله یک جماعت گیر می دی؟)

- بی قرار: با سلام.. آخرین بار که رویت شدم شهریور ماه بود.. از آن موقع حلقه وبلاگی دارد دنبال ما می گردد.. تو هم بگرد..

- آنه: با سلام.. "دلم این روزها تنگ می شود برای تو/ تویی که سالهاست آسمان آبی را بهانه می کنی"(مرکز احساسات مغز نویسنده خطاب به خود نویسنده: متن ادبی گفتی خیر سرت؟!).. در این نظر سنجی شرکت کنید تا ما ثابت کنیم از آبانی ها خودشیفته تر، شهریوری ها هستند.. ضمناً الان دارم آشپزی می کنم و تا خودم و آشپزخانه و لیون پاریس و پاریس فرانسه و فرانسه در اروپاست و کل کره زمین رو منفجر نکردم برو بذار به کارم برسم مزاحم!

- سیب 83: ببین اونجا حذف شده وانسا بیا اینجا: با سلام.. اگر نون اوّل نامه اید که برو اصلاح شو با اون پست آخرت، اگر نون اوّل نامه نیستید که خیلی خوش آمدید و پیغام خود را بگذارید، در اسرع وقت می رم چند سال دیگه پست جدید می ذارم..

- راضیه بانو: با سلام.. اینجا کمتر پیامها رو گوش می دم، ولی اگر اونطرف پیام بگذارید موفق به پاسخگویی خواهم شد/// اونطرف: با سلام.. این روزها خیلی مشغله دارم.. تازگی ها سالگرد ازدواجمان بوده و من به حلقه وبلاگی شیرینی ندادم، عمه هم شدم و شیرینی ندادم.. وبلاگ نو زدیم با یک نفر و شیرینی ندادم.. فکر کنم بهتر است متواری شوم..

- گلصنم: با سلام.. اگر از دانشجوهایم هستید شماره یک، اگر از دوستان هستید شماره دو، اگر از پلاک 38 هستید شماره سه، اگر نیستید پس چرا مزاحم می شوید؟

- نیمچه دیلماج: با سلام.. این عکس های جدید من و دوستان ژاپنی ام هستند.. نترسید من زنده ام فقط کله خودم را از توی عکس درآوردم.. اگر پیامی دارید بگذارید..

- زینب سادات: با سلام.. این عکس یوسف است با اونیفرم مدرسه اش.. این هم حسام است در حال شنا یاد دادن به جوجه اش..خیلی هیجان زده نشوید حالا.. این هم اسمایلی هایی است که برای عیدی گذاشتم.. توقع عیدی عید غدیر را نداشته باشید..

- شبح: با سلام.. با پرونده چگونگی کمربند و دود سیگار به روزم.. پیام بگذارید..

- زاغچه: با سلام و تشکر.. لطفاً قبل از خواندن مطالب وبلاگ، عنوانش را بخوانید که اوّل کلی تحت تاثیر متن پست قرار نگیرید و هیجان زده نشوید که بعد عنوانش را بخوانید ببنید تمرین نوشت بوده.. پیام هم بگذارید تا بالاخره آن نامه ای که قرار بود با یک وبلاگ نویسی شریکی بنویسیم را درباره اش فکر کنم..

- نگین: سلام.. فعلاً من و دود و دم و سکوت و اون استاد سین نامرد و دوندگی بابت یک مدرک که این همه سال بابتش زحمت کشیدیم و کاری که دوست دارم.. من اگر استاد بشم، حتماً اوّل همه این وبلاگ را می کوبم توی سر آن استاد که نصف مطالب خوب ما را حرام کرده با اسمش..(در اینجا احساسات نویسنده هم قاطی پیام ایشان شد که همانطور که می بینید دارد پوزش می طلبد)

- نقطه سر خط: با سلام.. فعلاً نیستم، بزودی می آیم.. می آیم.. میام بابا.. نون اوّل نامه گیر نده گوشی رو بذار..

- آ مثل کلمه: با سلام.. در حال حاضر باید بروم موسسه بعدش بروم کلینیک بعدش به رفیق مُتی زنگ بزنم بگویم این نون اوّل نامه گیر داده تو برگردی یه چیزی بهش بگو، بعدش می روم چند روزی شمال و زود می آیم و بعدش بالاخره پروپوزالم را ارئه کنم و این آهنگ را هم گوش بدهم که بعدش پیغام شما را در اسرع وقت پاسخ بدهم..

- سه الف: با سلام.. فعلاً درگیر پایان نامه هستم و نمی توانم زیاد پیغام هایتان را پاسخ بدهم.. ضمناً ممکن است این پیغامتان برای تحلیل در پایان نامه مورد بررسی قرار گیرد، پس یک پیغام قابل تحلیل بگذارید..

- دینا: با سلام.. چند وقتی نیستم و مرسی بابت اینکه با شماره من تماس گرفتید.. از وقتی وبلاگم یکساله شده سایه ام سنگین شده،شاید وقتی دو سالش شد برگشتم.. همینه که هست..

- پریزاد: با سلام.. اگر هم شهرکی هستیم شماره یک، اگر هم رشته ای هستیم شماره دو، اگر همکار هستیم شماره سه، اگر نه، گزینه هیچکدام را انتخاب کنید.. پیغام دارید بگذارید، مواظب خودتان باشید.. پنج سال دیگه بروز می کنم..

- چای نباتیون: با سلام.. بنر تازه انتخاب کرده ایم.. تحلیل جدید را در وبلاگ مان بخوانید، پیغام بگذارید، اگر مشغله اجازه داد، پاسخ می دهیم..

- تیرمن: سالی دوبار، دو خط می نویسم و وبلاگ را بروز می کنم.. عکاسی کردن را دوست دارم، کم پیدا شدم، ولی پیغامتان را گوش می دهم..

- هاله: (کلاً تلفن اش روی پیغامگیر نرفت.. کلاً جواب نداد..)

- اسکالپل: با سلام.. توطئه ای در کار نیست ولی امکان پیغام گذاشتن برای شما فراهم نمی باشد.. لطفاً مجدداً شماره گیری نفرمایید..

- پرواز: سلام..با شماره پرواز تماس گرفته اید.. پ.ن: 8..

- مریم: (ایشان اینقدر حول بود که نذاشت تلفن بوق بزند، چه برسد به اینکه برود روی پیغامگیر)...

- فاطیان: با سلام.. فعلاً در حال مذاکره با زمستان هستیم که نیاید، اگر قبول کند باید با خانواده مذاکره کنیم طرح "گرما در سرما" را تصویب کند، اگر هم زمستان قبول نکند باید بروم کاپشن بخرم، پس می بینی که الان نمی تونم پاسخگو باشم، فلذا پیغام بگذارید با شما تماس بگیرم..

- گنجشکک اشی مشی: با سلام.. لطفاً پس از شنیدن آهنگ های کارتون های دوران کودکی، یکی اش را انتخاب کنید و دوباره گوش دهید.. سپس به این عکس ها توجه کنید.. نگاه من به ایشون سیاه است، این یکی هم خودش کلاً سیاه پوشیده.. پس از شنیدن شعر گنجشک نوشت امروز، پیغام بگذارید.. متشکرم..

- نون اوّل نامه: با سلام.. با روابط عمومی حلقه وبلاگی تماس گرفته اید.. در حال حاضر دارم آمار حلقه وبلاگی را ردیف می کنم، اگر پیغامی دارید توروخدا نگذارید وگرنه من مجبووور می شوم در موردش یک پست بنویسم.. در اسرع وقت دیر می شود، تمام(توضیح کارشناس: چیزی اش نیست فقط قرص روکش دارهاش تموم شده)..

بدون شرح!

noghteh-sare-khat — Sun, 29 Nov 2009 15:52:18 GMT

روز جمعه دیدیم یک خانواده سه نفری، یک عدد گوسفند را از محل عرضه اش خریداری کرده بودند و یک آقایی از کارکنان آنجا داشت به زحمت گوسفنده را سوار ماشین آنها می کرد.. از نظر ما که خیلی غیر معقول بود، خیلی.. نمی دانم خانواده هه چی فکر کرده بودند که به این نتیجه رسیده بودند که گوسفند به اون گندگی رو باید صندلی عقب ماشین سوار کرد و لابد کمربندش رو هم بست و برد.. از آنجا که ما اگر در مورد هر چی اظهارنظر نکنیم می میریم، حدس زدیم در مسیر حرکت ماشینه تا مقصد احتمالاً چه اتفاقاتی خواهد افتاد:

1- به شرط موفقیت در سوار کردن گوسفند مربوطه، و به فرض ثابت بودن سایر شرایط، احتمالاً گوسفنده تا آخر راه سر اینکه می خواسته جلو بنشیند با بقیه چانه می زند..

2- گوسفنده با بچه خانواده سر اینکه کی دم پنجره بنشیند دعوایش می شود(چیه خب من همیشه دعوام می شه!).. فلذا تا دست به یقه نشده اند یکی نصیحتشان کند..

3- گوسفنده در اعتراض به اینکه نمی خواسته سوار این ماشین شود، در راه یکهو در را باز می کند و خودش را از ماشین پرت می کند بیرون..

4- آقای جزو کارکنان محل عرضه گوسفند آخرش هم نمی تواند گوسفند را سوار ماشین کند، فلذا گوسفنده یک قیافه ای می گیرد و اعلام می کند ترجیح می دهد دربستی بگیرد..

5- آقای جزو کارکنان محل عرضه گوسفند یا خانواده مذکور یا هر دو به این نتیجه می رسند که سوار ماشین کردن یک گوسفند هیچگونه توجیه علمی ندارد، فلذا چی؟

پ.ن: خدا شاهده راضی نیستم به روم بیارید خیلی بی مزه بود..

پ.ن۲: شنبه به مناسبت بین التعطیلتین بودن، تعطیل اعلام شده است.. خواهر جان گفت دوشنبه هم دانشگاهشان تعطیل است.. ای خداااا کاشکی جمعه رو هم تعطیل اعلام می کردن

(توضیحیه: ما پنجشنبه ها و جمعه ها صبح تا بعد از ظهر یک کلاسی داریم.. این جمعه امتحان داریم..)

الف ایمن تو

noghteh-sare-khat — Thu, 26 Nov 2009 15:27:18 GMT

به دعوت هیئت وبلاگی سبو قرار شد به مناسبت دهه اوّل ذی الحجه بنویسیم.. نوشتن حس و حال از فراز بیست و دوم دعای عرفه به عهده اینجانب گذاشته شد.. این، قطره ای از آن همه عظمت است:

بچگی ها یادمان دادند که خدا آن بالا همه را می بیند و مواظب همه است. می گفتند وقتی جایی می روی، کاری را شروع می کنی، قولی می دهی، خدا را یاد کن، بنام او شروع کن تا او تا آخرش را برایت پیش ببرد.. به تنبلی من خوش می آمد که خدایی آن بالا هست که مواظب من و تمام کارهایم هست، صدایش که بزنم، همه چی را مراقبت می کند..

امروز امّا اگر کودکی را ببینم، به او خواهم گفت، "خدایی آن بالا و برتر از همه هست که منزه و پاک از هر بدی است.. خدایی که زمین و آسمان و هرچه در آن هست، هر چه دیده می شود و نمی شود، هر لحظه و در هر حال در ستایش اوست.. و او مالک همه چیز است.. خدای بزرگ و مهربان و رؤفی که قلمرویش پر است از موهبت و نعمت و جلال و بزرگواری.. خداوند مالک ایمنی، خداوند حاضر و ناظر و مراقب.." و خواهم گفت از او بخواه تو را در پناه خود بگیرد، روزی فراخ و دل آرام و عافیت جان و دین ببخشد و ایمن ات گرداند از هر بدی، و از آتش دوزخ..

ایمن گردان مرا از آنچه در قلمروی ایمن ات نیست، و مرا دچار مکر خود نکن، و مگذار غافل شوم، از تو، از خودم.. مگذار دور شوم از تو، مگذار خواب بمانم.. مرا محفوظ بدار از شرّ جن و انس.. در پناه خودت بگیر.. مواظبم باش..

آمین

فراز بیست و دوم دعای عرفه:

سُبْحانَکَ وَتَعالَیْتَ عَمّا یَقُولُ الظّالِمُونَ عُلُوّاً کَبیراً

تُسَبِّحُ لَکَ السَّمواتُ السَّبْعُ وَالاَْرَضُونَ

وَمَنْ فیهِنَّ وَاِنْ مِنْ شَىْءٍ اِلاّ یُسَبِّحُ بِحَمْدِکَ

فَلَکَ الْحَمْدُ وَالْمَجْدُ وَعُلُوُّ الْجَدِّ یا ذَاالْجَلا لِ وَالاِْکْرامِ وَالْفَضْلِ وَالاِْنْعامِ

وَالاَْیادِى الْجِسامِ وَاَنْتَ الْجَوادُ الْکَریمُ الرَّؤُوفُ الرَّحیمُ

اَللَّهُمَّ اَوْسِعْ عَلَىَّ مِنْ رِزْقِکَ الْحَلالِ وَعافِنى فى بَدَنى وَدینى

وَ امِنْ خَوْفى وَاَعْتِقْ رَقَبَتى مِنَ النّارِ

اَللّهُمَّ لا تَمْکُرْ بى وَلا تَسْتَدْرِجْنى وَلا تَخْدَعْنى

وَادْرَءْ عَنّى شَرَّ فَسَقَةِ الْجِنِّ وَالاِْنْسِ.

منزهى تو و برترى از آنچه ستمکاران گویند، برترىِ بسیارى ، تنزیه کنند تو را آسمانهاى هفتگانه و زمینها و هرکه در آنها است و چیزى نیست جز آنکه به ستایش تو تسبیح کند پس تو را است ستایش و بزرگوارى و بلندى رتبه ، اى صاحب جلالت و بزرگوارى و فضل و نعمت بخشى و موهبتهاى بزرگ و تویى بخشنده بـزرگـوار رؤ وف و مـهـربـان خـدایـا فـراخ گـردان بـر مـن از روزى حلال خود و عافیتم بخش در تن و هم در دینم و ترسم را امان بخش و از آتش دوزخ آزادم کن .خـدایـا مـرا بـه مکر خود دچار مساز و در غفلت تدریجى بسوى نابودى مبر و فریبم مده و شرّ تـبـهکاران جن و انس را از من دور کن.

یک جرعه آسمان

التماس دعا..

noghteh-sare-khat — Tue, 24 Nov 2009 19:15:15 GMT

یکشنبه در روزنامه جام جم، ضمیمه کلیک، یک خواننده در مورد مشکل بوق زدن های سریع کامپیوتر قبل از بالا آمدن ویندوز پرسیده بود.. کلیک با توضیح مربوطه در مورد دلیل بوق ها، مفهوم هر تعداد بوق را گفته بود.. ما هم دلیل چند تا بوق کامپیوتر را به تشخیص خودمان اینجا می آوریم.. تا چه قبول افتد و چه در نظر آید..

1 بوق: اشکال از DRAM (یا RAM ؟) است، بنابراین مشکلی در حافظه سیستم وجود دارد.

2 بوق: حافظه تعادل ندارد. تساوی گردش در حافظه بدرستی انجام نمی شود.

3 بوق: 64 کیلو بایت مورد نیاز برای راه اندازی سیستم در دسترس نیست و بنابراین مشکل از رم است.

4 بوق: کامپیوتر می خواهد توجه شما را جلب کند، بنابراین مشکل کمبود توجه است.

5 بوق: دست کامپیوترتان روی دکمه بوق گیر کرده، کمکش کنید دستش را بردارد..

6 بوق: کاربر گرامی، مگه کری؟ می گم سیستمت مشکل داره.. حالا باز گیر بده ویندوز بیاد بالا..

7 بوق: کجا تشریف می برید برسونمتون..

8 بوق: کامپیوتره رسماً عروسی اش گرفته.. از آوردن اطفال خودداری نمایید.

9 بوق: کامپیوترتان در حال ایجاد آلودگی صوتی است.. از همین پنجره بغلی بندازش بیرون..

10 بوق: این بوق کامپیوترتان نیست ای کیو.. ثانیه شمار بمب ساعتی است.. الان می ترکی..

یک بوق ممتد و سپس: بووووم..

پ.ن: با این هوا، به نظرم دیگه نیازی به زمستان هم نباشه.. آقا همینو می بریم!

دنیای وارونه/کشف قرن

noghteh-sare-khat — Sun, 22 Nov 2009 08:23:18 GMT

نون اوّل نامه پرس: پس از بررسی های فراوان دانشمندان، یکی شون آمد پشت کامپیوتر و یک پست گذاشت به این مضمون:

"این دنیا وارونه اس.. من شک ندارم"

پشه ها روزها کجا می روند؟

noghteh-sare-khat — Thu, 19 Nov 2009 19:07:18 GMT

این پست فقط حاوی تجربیات شخصی نویسنده است.. تشابه وقایع و اسامی اتفاقی است..

نشسته ایم توی کلاس.. این خانوم استرس آفرینه با دو سه تا خانوم دیگه دارند تند تند حرف می زنند و من خیلی دلم می خواهد بپرسم چرا تا وقتی ما توی کلاس نیامده بودیم و نمی خواستیم 4 تا کلام مطالعه کنیم همهsilent گرفته بودید و حالا که ما داریم این 4 صفحه مطلب را می زنیم فرق سرمان نطق تان باز شده آن هم به این بلندی.. نجابت می کنیم و نمی پرسیم، حتی ترجیح می دهیم حضورمان را هم انکار کنیم مبادا گیر بدهند به ما.. دختره دارد از کارش می گوید و دو سه تا از بچه ها می روند و می آیند و نگاه معناداری به هم می اندازیم.. هیچ کداممان دل خوشی از این متکلم وحده ها نداریم.. دختره دارد سخنرانی می کند که یکهو جیغ اش می رود هواا.. ما همینطور با همان چهار تا جمله ی توی چشممان سرمان را بلند می کنیم ببینینم این چشه.. آهان چیزی نیست ظاهراً یک پشه ای را تناول فرموده... دختره آه و ناله و جیغ کنان و نمی دانم این اصواتی که از تارهای صوتی اش در می آید چی هستند ولی می رود یه لیوان آب هم روی پشه هه بخورد.. که چی بشود حالا ما نمی دانیم.. لابد می خواهد یادش برود پشه را قورت داده.. یا پشه هه یادش بیاید قبلاً باید شنا یاد می گرفته یا هرچی.. اگر من پشه هه را خورده بودم الان توی سد کرج بودم..

نشسته ایم پشت میز.. یک پشه ای از این طرف سرمان می رود آنطرف.. یکبار از جلوی چشممان رد می شود، یه دفعه از بیخ گوشمان، یکبار جلوی لامپ روشن مانور می دهد و سایه اش می افتد روی دیوار.. همینطور یکریز عرض اتاق ما را متر می کند.. یک لحظه می آید سمت ما، می زنیم توی گوشش، رام می شود می رود آنطرف می چسبد به سقف.. سرمان به کارمان گرم است، شک می کنیم پشه هه کجا رفت.. سر بلند می کنیم می بینیم دارد همینطور عمود بر سر ما ارتفاع کم می کند روی سرمان فرود بیاید.. خودمان محل را ترک می کنیم.. تأکید می کنیم تجربه منحصر بفردی بود، ما تا حالا فرود هواپیما و هلی کوپتر را دیده بودیم، امّا هیچوقت فرود یک فروند پشه را ندیده بودیم آن هم از زاویه دید "فرودگاه"..

noghteh-sare-khat — Fri, 13 Nov 2009 19:59:18 GMT

این را می نویسم که یادم باشد توی روزهایی که خیلی با خودم دعوایم می شد، توی روزهایی که پارک شادی را یکهو و یک شبه خراب کردند و صبحش همه با چشمهای از تعجب گرد شده فقط یک سمت را نگاه می کردند: خرابه ای که هفت و نیم صبح کارگرها تویش مشغول کار بودند، و یکی دو جا چند تا سکو بود که روی یکی اش نوشته بود: قایق برقی؛ و یکی از آن هلیکوپترهای مخصوص زیر 10 سال که تک و تنها خاک تق و توق کار کارگرها را می خورد.. و من دیگر برای صبحهایی که با "سین" قرار می ذاشتم، جایی نداشتم بایستم.. می نویسم که یادم بماند توی روزهایی که دلم به حال درختهای پارک شادی که احتمالاً قطع می شدند و دلم به حال سرک کشیدن های این چند ساله ام توی پارک شادیِ تعطیل شده و میدانی که انگار به دیوارهای پارکه تکیه داده بود، می سوخت.. می نویسم که یادم بماند توی روزهایی که نمی دانم چه خبر است و توی لحظه هایی که من هی مدل "به امید خدا" گفتن هایم را یواشکی تکرار می کنم، تو دوستم داشتی.. می نویسم که یادم نرود من احتیاج دارم تو دوستم داشته باشی و هر روز این را به ام بگویی و اگر بی حوصلگی های صبح ها و درگیری های طول روز، خنگ ام کرد که نفهمم تو توی گوشم زمزمه کردی، آرام بزنی پشتم و بگویی"قدر مرا بدان! من که زیاد دوستت دارم".. مثل آن شبی که هی پیش تو غصه می خوردم و کَمَکی گریه می کردم و خوابم برد و یکهو بیدار شدم دیدم آهنگ توی گوشم رسیده به اینجا که می گوید"امّا من هنوز دوسِت دارم بدون".. می نویسم که یادم بماند اینجا اعتراف می کنم که خیلی نیاز دارم مواظبم باشی و همین یک خرده یک خرده و قطره چکانی دادن هایت را هم دیوانه وار و عاشقانه دوست دارم.. که یادم بماند آرزو می کنم چیزی که دادی را پس نگیری، قطره چکانی ها را پس نگیری.. من دوست دارم دائم یواشکی مدل عجیب "به امید خدا" گفتنم را تکرار کنم.. من احتیاج دارم.. به تو.. به همین یواشکی لبخند زدن هایت به همه خواسته های ریز و درشتم.. مواظب من باش، بنده بدی نیستم..

اگر این بلاگفا دو دقیقه امان بدهد و هی صفحه را نپراند..

noghteh-sare-khat — Tue, 10 Nov 2009 18:21:18 GMT

با سلام..

خب ما اومدیم.. گرچه قبل ما یکی دیگه اومده بود.. کلاً وقتی یه جا بی صاحاب بمونه، صاحاب پیدا می کنه، میت رو زمین نمی مونه..

مریم جان دستت درد نکنه رفیق بابت این همه احساسات قلنبه دوست داشتنی ات.. تو در قلب منی.. خیلی ممنون از دوستانی که یادداشت نوشتند و دوستانی که یادداشت ننوشتند و دوستانی که بهشان ارادت داریم و دوستانی که هی وبشان را تعطیل می کنند.. ما آدم نیستیم که[ایکون کندن مو].. ما تا حالا که نبودیم، می خواین الان هم اعتصاب کنیم راحت شید؟

پ.ن: حالا که ما یه روز بدنیا می یایم یه هفته جشن و پایکوبی ملت رو می گیره، پیشنهاد می کنم هشتم تا هجدهم آبان رو دهه تولد اعلام کنیم بره.. همینجوری..

پ.ن ویژه: خودشیفته عزیزم، تولدت مبارک..

سفارشی!

noghteh-sare-khat — Mon, 09 Nov 2009 20:34:18 GMT

ببین نون اوّل نامه! این هدیه دوستانه ای است از طرف دوستان وبلاگیت، خاص تو این روز بودیم ... و از طرف من به تلافی فراموشکاری هفته پیشم و از طرف کامپیوترت بخاطر خرابی دو هفته ایش، حلال کن، یک مدتی اینجا رو تصاحب کرده بودم دوستان خوب مثل مریم خانوم رو برات نگه تولدت تولدت مبارک

ی دو هفته مریم

این هم هدیه دوستانت

نگین: حالا ديگه هشت هشت هشتادو هشت ميشه و ميري كيكارو تنها تنها ميخوري؟يادته هميشه با اون دوستت (اسم نميبرم دختر مردم شايد راضي نباشه)مينشستيد يه گوشه ي سالن و من همش دلم ميخواست بدونم شماها تو سالنو و بوفه كه پچ پچ ميكنيد چي به هم ميگيد؟!
هي دختر خوب!طول و عرض زندگيت زياد، دلت خوش ،قلبت سبك، لبات هميشه خندون

ادماي خوبو هميشه همه وقت ميشه پيدا كرد و دوست داشت.جداي همه ي اختلاف عقيده ها و...
خيلي لاو يو!!

.............................................................

راضیه: سلام عطیه بانوی عزیز ...
وقتی دعوت شدم به نوشتن برای تو و تولدت که توی یکی از بهترین روزهای خوب خداست ...خوشحال شدم ... سخت ... خدا دوستان خوب مثل مریم خانوم رو برات نگه داره ... منتهی نمیدونم چی بگم جز اینکه خیلی از ما انتظار وقوع یک حادثه خاص تو این روز بودیم ... فکر میکردیم تقارن میلاد اقا ثامن ائمه با چنین تاریخی نمیتونه بی جهت باشه ... انروز گذشت و شاید توی دل عده کمی از ما اون معجزه رخ داد ... معجزه ای که به ما بفهمونه تنها روح دمیده شده از وجود خود خود خدا لایق معجزه است ... و در این روح روزی هزار بار معجزه رخ میده ... فقط باید اونقدر حساس باشی و دقیق و تمیز که اونرو حس کنی ... پس قطعا تقارن روز تولد تو هم با چنین روزی خالی از لطف نبوده و نیست ... و اون لطیفه حتما اینه که تو اون حادثه بزرگ رو بیشتر از همه ما درک کردی ...
حتما که اینطوره ...
قلم زیبا و پاکت نشونی از روح قشنگ توست ... برام دعا کن ....

...............................................................

زینب سادات: عطیه جان سلام

قرار است متنی در مورد تو بنویسم و تولدت را تبریک بگویم !

عزیزم اولین کامنتی را که برایم گذاشتی هنوز یادم هست ! و بعد از آن بود که پایم رسما به حلقه ی وبلاگی تان باز شد و دوستان تو دوستان من هم شدند ! بعدتَرَش تو پستی گذاشتی به این بهانه که " من " گفته بودم : " جمع خوبی دارید ! " و همه ی بچه ها را در چند جمله ی کوتاه معرفی کرده بودی ! امروز بعد از گذشت چند ماه ، شاید من هم یکی از شما باشم ! یعنی امیدوارم که باشم ! خوشحالم که باب ورودم به این جمع تو بودی ! تویی که بارها مستقیم یا غیر مستقیم گفته ام که نوشته هایت را دوست دارم !

تولدت مبارک !!!

......................................................................

نقطه سر خط: تولدت مبارک تولد تولد تولدت مبارک
بیا شمعات و فوت کن که صد سال زنده باشی

.......................................................................

مصطفی: سلام
فرمودند برای تولد صاحب وبلاگ نطقی کنیم . اطاعت کردیم .
راستش را بخواهید اون موقع که اینجا وزارتخونه تقسیم می کردند ، با نون اول نامه آشنا شدم . نامه ای که نونش رو خیلی وقته داده به ایمیل و پیماک این حرف ها .
الان هم چند وقتی هست تشریف میاوریم اینجا البت از این سر زدن هم خوشحالم چون وب جالبیه !
در کل تولدت مبارک
ایشالله آرزوهات براورده شه . موبایل سامسونگ بخری ، کنار خانومی که ممکن بمب کنارش باشه نشینی .......

..........................................................................

دینا: فرشته اي را مي شناسم که به پاکيزه بودن خود بسيار مغرور است. ..
عطیه جونم تولد مبارک

..........................................................................

مریم: یکی از اتفاقات خوب برای من مسلما اون تابستون آخر دانشگاه بود که هر دومون واحد تابستونی داشتیم و دست تقدیر ما رو کنار هم نشوند. فکر کنم باید از استاد سین که وقتی جمعیت زیاد کلاس رو دید، مودبانه از دخترا خواست برن یه گروه دیگه براشون تعیین بشه و از اون استاد دوم درس انقلاب که بابت تدریس افتضاحش تصمیم گرفتیم برگردیم سر کلاس همون استاد سین ممنون باشم. و از اون نامه نگاری و امضا زدن ما چهار نفر که بالاخره حرفمون رو به کرسی نشوندیم و برگشتیم سرکلاس استاد سین. تو شاید اون تابستون رو دوست نداشته باشی ولی دست کم دوستی به قول خودت نصفه و نیمه مون رو مدیون اون سال هستیم. باید بگم من بیشتر از غر زدن از تو یه آدم آروم دیدم. البته نه آروم به معنای کسیکه آرامش داره! بلکه به معنای کسی که سکوت می کنه تا ببینه چی میشه. اگر هم یکبار بهت گفتم غرغرهات رو برای خودت نگه دار، واسه این بود که به آدم مهربونی مثل تو نمیاد روی اعصاب دوستهاش بره. نعمت بزرگیه که آدم دوستی داشته باشه که حرفش رو نزده بفهمه،یه گوش شنوای همیشه آماده داشته باشه و وقتی غر میزنه هم طنز کلامش رو حفظ کنه. خدا منو خیلی دوست داشته که چنین دوستی دارم.خوشحالم بابت داشتن دوست خوبی مثل تو حتی اگر کم تحملی دوره ای و غر زدن و دماسنجت رو تنظیم نکنی.
دوستت دارم آبانی بداخلاق و تودار و دوست داشتنی من

...........................................................................

پریزاد: من دیر رسیدم
مال منم بذارین خب:
ناقلان اخبار وطوطیان شکر شکن شیرین گفتار چنین روایت کرده اند که:آن دختر متولد آبان/ آن متولد ماهی که سمبلش عقرب است/ آن دختر شهرک نشین/ آن به دنبال گوشی/ آن کامپیوترش بمرده /آن از مردم در مترو سوال کننده /آن جستنده از خطرات حملات تروریستی / همان عطیه بانوی نون اول نامه در سنه هزار وسیصد وشصت واندی چشم به جهان گشود...
تولدت مبارک دوست همشهری جوانی و هم شهرکی(البته شهرک سابق)من...

............................................................................

نیمچه دیلماج: راستش وقتی این خانومی مریم خانوم گفت بیاید بنویسیم و من به وبلاگ عطیه دسترسی دارم ما رفتیم تو تریپ مشکوک شدن که وا یعنی چی چه طوری میشه ادم رمز ورود یه وبلاگ خصوصی رو داشته باشه واسه همین هم بی خیال شدیم گفتیم ما که تو پپست قبل اون موبایله رو میخواستییم! بخریم و تولد رو تبریک گفتیم یه وقت توطئه ای چیزی نباشه توش سهیم بشیم!!!! (توهمات به دلیل پست بمبی خودته) اما نه ظاهرا هنوز اتفاقی نیافتاده (البته معلوم نیست جو بعد از اومدنت هم همینطوری آرم باشه!) راستی دلم لک زده برای فال بلاگفا
اما خانومی خیلی مخلصیم! این از باب همکار بودن
خیلی تولدت مبارک! این از باب دوست وبلاگی بودن
ایشالله عروسیتو ببینیم! این از باب خاله زنک بودن
ایشالله دوستای خوبی در زندگی واقعی باشیم...این از باب نینو بودن
(مریم خانوم ببخشید شک کردیم بهتونا! اگه هنوز عطیه نیومده این رو هم اضافه کنید)

(بی زحمت هر وقت برگشتی به دنیای وب یه پیامی بده که من متواری شم)